Euro 2008’de Yarı Finaldeyiz

Zor bir maç oldu. Hırvatistan daha çok pozisyon bulmuş olsa da, bizim de mücadelemiz son derece güzeldi. Bu kadar eksiğe rağmen bu mücadele, takdire şayandır. Afferimdir, helal olsundur. Şimdi önümüzde bir başka güçlü rakip olan Almanya var. Bu maç Hırvatistan maçına oranla daha zor geçeceği aşinadır. Çünkü hem sakat hem de cezalı futbolcularımızın sayısı oldukça fazladır. Uefa’da yeni bir oyuncu çağıramayacağımızı açıkladı. Artık bakalım ne olacak.

Her şey güzel, çok zor maçlar kazanıyoruz, imkansızı başarıyoruz. Ancak hâlâ yapamadığımız bir şey var. Sevincimizi dizginleyemiyor, sevinmeyi bilmiyoruz. Ne yazık ki, böyle olayları görünce bu kadar büyük bir başarıya içten destek olamıyoruz. Akıl mantık dışı gerçekten. Coşkuyu adam öldürerek gösteren başka bir toplum var mı bilmiyorum ama harbiden akıl mantık almıyor. Zaten akıl-mantık aramakta boşuna ya. Neyse..


Eline silah alan, belinde bıçak taşıyan, savuruyor kurşunları, ona buna çekiyor bıçağı. Bu uğurda kaç insanımız gitti ama biz hâlâ ders alamadık, alamıyoruz. Bunun sebebine kimi uzmanlar doğulu toplum olduğumuzdan ötürü, içte yaşanan ezilmişlik duygusu neden oluyor, demektedir. Ancak doğulu toplumların en belirgin özelliğidir insan sevgisi, kardeşlik duygusu. Ama her nedense bir türlü bu oryantalist etkiyi yansıtamıyoruz böyle büyük günlerde.

Fazla söze gerek yok galiba. Mutlaka daha büyük başarılar kazanıp, belki kupalar alacağız. Ama umarız bu son olur. Artık bizde sevinmeyi bilen bir toplum olabilir, havaya kurşun saçmak yerine, kültürümüzün halaylarıyla, kol kola girerek sevinmeyi öğrenebiliriz. Aksi takdirde, hiç gelmesin böyle başarılar. Zira hangi başarı insan hayatından daha değerli olabilir ki?

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.