Pus

“Pus” demişti birisi adım gibi kulağıma fısıldarken;p’us’.


Değiştiremeyeceklerinden emin olduğunda pus demişti,
Herkes konuşurken söyleyecek sözün yoksa yap sadece,
Ya da çoksa,ağzın doluyken çıkmıyorsa sözcükler,
Adını söylediğin şeylerin anlamı kalmadığında dene,
“Anlamsız” dememek için pus demişti,
Bir sabah uyandığında dünyanın yine aynı yöne döndüğünü gördüğünde getir aklına,
Gün dönmüş,güneş batmışken pus bir kenara,
Yıldızlar kayarken gecenden,
(Uzatıp elini yakalamayı)umut etmekten vazgeçtiğinde pus kenara geceden,
Uçurtmanı kaçırıp gökyüzüne,
Yaşlı gözlerle ardından seni terk edişini izlerken,
Herkes büyümeni istiyorken,
Sen hala küçüksen,
Sus dedi bana,
Ve pus bir kenara.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.